Jean-Luc Vanraes werd geboren te Ieper op 10 april 1954. Hij is gehuwd met Christine Robeir en heeft 1 zoon, Nicolas.
Vanraes woont sinds midden de jaren zeventig in Brussel, nu in Ukkel.
Hij studeerde af in de Rechten aan de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en is sinds 1980 advocaat aan de Brusselse Balie, gespecialiseerd in handels- en vennootschapsrecht.

Sociaal-liberaal.

 Jean-Luc Vanraes kreeg de politiek mee van thuis uit. Zijn vader was actief in de politiek in zijn geboortestad Ieper. Zijn groot sociaal engagement heeft hij zo meegekregen en bracht hij dagelijks in de praktijk als OCMW-voorzitter van Ukkel. Als man van de dialoog en voorstander van de noodzakelijke verstandhouding tussen de 2 grote gemeenschappen in ons land en in ons gewest heeft hij steeds goede contacten onderhouden met zijn Franstalige collega’s. Zijn score bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen van 2006 geeft dit aan. Nog nooit haalde een Vlaming immers zoveel voorkeurstemmen in Ukkel.

Vanraes heeft zijn lokale basis steeds bijzonder belangrijk gevonden.
In zijn functie van OCMW-voorzitter hield hij eraan de mensen die een beroep willen doen op OCMW-steun steeds persoonlijk te ontvangen. Hij zorgde voor het behoud van het voormalig Instituut van Oorlogsinvaliden en zijn omvorming  tot geriatrisch centrum met het oog op psychodegeneratieve ziekten, o.m. Alzheimer. Door zijn activiteiten in het Vlaamse verenigingsleven van zijn gemeente zorgde hij mee voor de uitbouw van het gemeenschapscentrum ‘Candelaershuys’, de oprichting van een Nederlandstalige bibliotheek en de oprichting van een Nederlandstalig kinderdagverblijf.

 Brussels Parlement en Raad van de VGC: man van de dialoog.

 Sinds oktober 2000 is Vanraes lid van het Brussels Hoofdstedelijk Parlement en Voorzitter van de Raad van de Vlaamse Gemeenschapscommissie. In deze laatste functie realiseerde hij de totstandkoming van de zetel van de Raad, een waar huis voor alle Brusselse Vlamingen dat bovendien open staat voor alle Vlaamse verenigingen. Belangrijke nadruk werd gelegd op de organisatie van de kinder- en jeugdparlementen door de administratie van de VGC-Raad. Deze initiatieven kenden de laatste jaren een overweldigend succes, met de participatie van verschillende duizenden leerlingen, gespreid over alle netten. Opvoeding tot burgerzin en werkelijke participatie in ons democratisch bestel zijn voor Vanraes kernpunten.

Ook werden samenwerkingsverbanden in het leven geroepen met de Franstalige tegenhanger van de VGC-Raad, de Cocof en werden dialoogklassen georganiseerd. Voor dit laatste initiatief ontving Vanraes samen met Christos Doulkeridis (Ecolo) in 2007 de prestigieuze Condorcet-Aronprijs uitgereikt door het studiecentrum voor Politiek Onderzoek (SCPO-CREP). Dat de appreciatie voor Vanraes over de taalgrenzen heen gaat, blijkt ook zijn 2 nominaties als Brusselaar van het Jaar, een verkiezing georganiseerd door het weekblad ‘Vlan’ (de laatste nominatie dateert van 2008).

 Open Vld Brussel: een hecht team.

 In 2004 werd Vanraes fractievoorzitter van de Open Vld in het Brussels parlement en in die hoedanigheid heeft hij er steeds op toegezien dat iedereen van de ploeg aan bod kon komen, vormde hij een hecht team, ondersteund door zijn medewerkers en de Open Vld-fractie, dat mee de verkiezingsoverwinning van de Open Vld in juni 2009 heeft mogelijk gemaakt.

Als fractievoorzitter hamerde Vanraes steeds op een Brussels werkgelegenheidsbeleid die naam waardig; al in zijn boekje “Er is werk in Brussel” (april 2005) zette hij daartoe de krijtlijnen uit. Een ander aandachtspunt waren de openbare IRIS-ziekenhuizen; hij ligt mee aan de basis van een verscherpt toezicht hierop, door de wijziging van de OCMW-wet.

 Hij is tevens actief in het Liberaal verbond voor zelfstandigen en vrije beroepen (LVZ) sinds 1985.

 Voorvechter Brussels onderwijs.

Een belangrijke buitenparlementaire activiteit nam hij in 2003 op toen hem gevraagd werd voorzitter te worden van de Universitaire Associatie Brussel (UAB). Hij bracht in die functie de 2 verschillende culturen van de VUB en de Erasmushogeschool nader tot mekaar en verdedigde hun rol als belangrijke speler in ons onderwijslandschap steeds met vuur.

 Bewust van het belang van het onderwijs en de kwaliteit van opleidingen voor de werkgelegenheid, lanceerde hij net voor de verkiezingen een gezamenlijk initiatief met de Franstalige Brusselse liberalen. Deze Ronde Tafel, waarbij alle Vlaamse en Franstalige actoren uit het onderwijsveld werden samengebracht, leidde tot een strategisch plan voor het hoger onderwijs te Brussel, de grootste studentenstad met meer dan 70.000 studenten. Een diepgaander politieke analyse brengt hij in het boek “Brussel, 2 liberalen, 1 stad, 1 Dialoog” (ASP-uitgeverij) samen met Vincent De Wolf (MR, burgemeester van Etterbeek). Hieruit spreekt zijn globale en stevig onderbouwde visie op Brussel.

 Vanraes verbindt culturele interesse met politieke initiatieven.

 Jean-Luc Vanraes is nooit een gevangene geweest van zijn opleiding en heeft steeds zijn ruime culturele belangstelling verder aangescherpt. Een van zijn laatste initiatieven is terzake sprekend. Het beoogt de totstandbrenging van een werkelijk filmbeleid voor Brussel. Hij kon hiertoe ook zijn Franstalige collega’s in het Brussels parlement overtuigen om zich achter zijn visie te scharen. Hij zette zich tevens in voor de nakende restauratie van het Brussels conservatorium, een restauratie die nu in een stroomversnelling geraakt. Niet slechts muziek en film maar ook de schone kunsten, en zeker de schilderkunst, kunnen hem bekoren.

Hij heeft semiprofessioneel basket gespeeld. Nu tracht hij vooral zijn conditie op peil te houden met tennissen.

 Sportief